Prof. Dr. Davut AYDÜZ

Yayın Evi :Işık Yayınları
Yayın No : 491
ISBN : 978-975-278-295-2 | Barkod : 9789752782952
112 sayfa. 13,5 x 21

Kitabın sesli ve görüntülü tanıtımı için tıklayınız.

Kitabın içindekiler bölümünü görmek için tıklayınız.

İnternetten sipariş vermek için tıklayınız.

ÖNSÖZ

Namaz, İslâm’ın beş esasından birisidir ve çok önemli bir ibadettir. Kur’ân-ı Kerim’de mü’minlere namaz kılmaları tekrar tekrar emredilmiştir. Çünkü “Dinin direği namazdır.” Namaz, mü’minin günde en az beş defa içine girip temizlendiği sonsuzluğa doğru akıp giden bir tövbe ırmağı ve arınma kurnasıdır. O, savaş meydanında mücadelenin kızıştığı en tehlikeli anlarda bile yapılması gereken çok önemli bir vazifedir. Namazın bu hususiyetlerinden dolayıdır ki, Asr-ı saadetten günümüze kadar Hak dostları onu hayatlarının merkezine koymuş ve farzları kılmakla yetinmeyerek her gün bazıları onlarca, bazıları ise yüzlerce rek’at nâfile namaz kılmayı alışkanlık haline getirmişlerdir.

İslâm dininde namazın yeri çok büyüktür. Kur’ân’da, inanmaya ait meselelerin hemen ardından namazdan bahsedilir. Biz,başkaları için öyle düşünmesek de, sahabe kendi aralarında namaz kılmayana neredeyse “kâfir” derlerdi. Bu konuda, “Kul ile şirk arasında sadece namazın terki vardır.”1 hadîsi, sahabenin bu yaklaşımını destekleyen önemli bir dayanaktır.

Namazın, aç bir insanın yemek yemeyi duyması, susuz birisinin su içerken onu zevketmesi, havasızlıktan sıkışmış bir insanın açık havada havayı ciğerlerine çekerken onu hissetmesi gibi, duyarak edâ edilmesi gerektiğine inanıyoruz. Evet namaz halk tabiriyle verip-veriştirilip, geçiştirilecek bir şey değildir. O, kendisine hususî bir vaktin ayrılması ve başlamadan önce de mutlaka konsantre olunması gereken bir ibadettir. Aslında namaz ve namaz öncesi hazırlıklar, bu konsantreyi sağlayabilecek güçtedir ve sıralanmaları itibarıyla namaz vetiresinin enstrümanları gibidirler. Meselâ tuvalete giderek vücuttaki fazlalıkların atılmasıyla bir rahatlama meydana gelir. Ardından, abdestle vücudumuzdaki kinetik enerji dengelenir; bununla da ayrı bir rahatlama ve kendimizi bulma gerçekleşir. Bunu takiben minarelerden yükselen ezan bizi ayrı bir manevî derinliğe çeker. Sonra câmiye, âdeta Allah’a kavuşuyor gibi huzur içinde yürüyüş, müezzinin tatlı nağmeleriyle ayrı bir âleme açılış ve nihayet sünnetlerin kılınması.. müezzinin kâmeti, konsantrasyonun ayrı birer unsuru gibidirler. Evet bütün bunlar, farzı dolu dolu kılmak için iç huzura, Allah’ı duymaya ve O’nu sürekli düşünmeye hazırlayan çağrılardır. Namazın huşû, huzur ve derince duyularak kılınması “esas gâye”dir. Bunun için namaz kılan kimsenin, namazda okuduğu duaların ve sûrelerin manasını bilmesi önemlidir. Namazda okunan
dua ve sûreler Arapça olduğuna göre öyleyse her namaz kılanın Arapça öğrenmesi mi gerekir veya kendi dilleriyle mi ibâdet etmelidirler? İmkânı olan Arapça öğrenebilir, ama Arapça dışında başka bir dille namaz kılmak mümkün değildir. Namazda okunan dua ve sûrelerin manası öğrenilerek de namaz huşû, huzur ve derince duyularak kılınabilir. İşte biz bu çalışmamızla, namazlarda okunan duaların kısa bir açıklamasını yapıp, okunup öğrenilmesini hedefledik. Öncelikle namazda ve sonrasında okunan duaların açıklamasını yaptık.

Daha önce hazırlamış olduğumuz “Kısa Sûrelerin Tefsiri” isimli kitabımızda, Fâtiha suresinden sonra, Duhâ sûresinden Nâs sûresine kadar bütün kısa sûreleri tefsir etmiştik. Bu yüzden bir tekrar olacağı endîşesi ile buraya kısa surelerin tefsirini almadık. Meraklı okuyucularımızın, Işık Akademi Yayınları arasında çıkan “Kısa Sûrelerin Tefsiri” kitabımıza bakmalarını tavsiye ederiz. Bu çalışmayla, Arapça bilmeyen okuyucularımızın namazlarında okudukları duaların manasını daha iyi anlamalarını ve namazlarını duyarak kılmalarını hedefledik. Gösterilen ihtimama rağmen gözden kaçan eksikliklerin bağışlanacağını ümid ederim. Tevfîk Allah’dandır.